به نام آنکه گر حکم کند همه محکوم می شویم

راهكارهايي در باب احترام پدر و مادر :
1- با انها نيكو سخن بگوييد
2- اگر آنها را ناراحت كرده‌ايد،بكوشيد تا خوشحالشان كنيد.
3- در نيكي كردن به پدر مادر ،خوب و بد بودن آنها را ملاحظه نكنيد،(حتي بايد به والدين غير مؤمن نيكي كرد)
4- اگر امر به حرامي كردند ،اطاعت نكنيد اما حق بدرفتاري با انان را نداريد.
5- لازم است بعد از درگذشت آنها نيز به ايشان احساس كنيد:
الف- بر ايشان نماز بخوانيد
ب- برايشان استغفار نكنيد
ج- برايشان استغفار كنيد
6- پس از مرگ آنان ،تعهدات و بدهيهايشان را ادا كنيد
7- دوستان آنها را نيز اكرام كنيد
8-پيش از آن كه چيزي از شما بخواهند، حاجتشان را برآوريد.
9- در حضورشان با احترام بنشينيد
10- صداي خود را از صداي آنها بلندتر نكنيد
11- در چشمانشان خيره نشويد
12- با دست و چشم به آنها اشاره نكنيد
13-آنها را به اسم صدا نزيند
14-جلوتر از ايشان راه نرويد( مگر آنكه ضرورتي داشته باشد)
15- قبل از ايشان ننشينيد
16- اگر عصباني شدند، نسبت به آنان خشوع كنيد
17-در همه حال از انها تشكر كنيد
18- مراقب باشيد، هيچ گاه به ايشان دشنام ندهيد
19- بكوشيد تا هرگز آنها را خشمگين نسازيد
20- در حد ممكن ،دربرآوردن نيازها و تأمين هزينة انان بكوشيد
21- هر قدر مي‌توانيد نسبت به ايشان نيكي كنيد
22- هرگز در مقابل ايشان تكبر نكنيد
23- در خواستهايشان را براورده سازيد(هر چند به آن نياز نداشته باشند)
24- چنانچه در حق شما بدي كردند ؛ در مقابل ،برايشان استغفار و طلب خير نكنيد.
25-در مجالس، بالاتر از ايشان ننشينيد
26- اگر از شما خواستند پيش آنان بمانيد، در حد امكان از ايشان جدا نشويد
27- در احسان به والدين ،جانب ماد ر را بيشتر مراعات كنيد.
28-به وصيت‌هايشان عمل كنيد
29- بدهي‌هاي انان را ادا كنيد ( در صورت توانايي)
30- اگر بين امر و نهي والدين تعارضي بوده اگر ممكن است ،رضايت هر دو را جلب كنيد و گرنه، جانب مادر را ترجيح دهيد
31- اگر شما را به خوردن غذاي شهبه ناك امر كردند اطاعات كنيد
32- اگر در وقت نماز شما را به كاري امر كردند ،نماز را به تأخير انداخته و فرمان آنان را اطاعت كنيد.
33- از آزار ديگران نسبت به والدين جلوگيري كنيد
34- پيش از آنان شروع به خوردن غذا كنيد
35- در مجالس ، روي خود را از آنها برنگردانيد.
36- كاري نكنيد كه ديگران به پدر و مادر شما بد بگويند
37- در وقت ورودشان از جا برخيزيد
38- مراقب  سلامتي آنان باشيد و اگر نياز به پزشك و... دارند کمک کنید
39- هرگز براي آنان آرزوي مرگ نكنيد
40- از آنان بخواهيد تا در حق شما دعا كنند( دعاي پدر مادردر  مورد فرزندان  مستجاب است انشاء الله)
41- غيبت آنان را روا مداريد و نگذاريد ديگران از انها غيبت كنند
42-صفات نيك ايشان را در حضور و غيابشان يادآور شويد
43- ابراز محبت خود را نسبت به آنها آشكار كنيد.
44- هر چه مي‌توانيد در برابر شان تواضع كنيد
45- از ايشان تقاضايي نكنيد كه موجب شرمندگيشان شود.
46- بديهايشان را فراموش كنيد و تكرار نكنيد
47- نيكي به پدر و مادر را به بهانة اين كه انان هنوز جوان هستند ترك نكنيد
48- لزوم احترام ايشان را به اعضاي ديگر خانواده گوشزد كنيد
49-در حد امكان ،زمينة تفريح ،گردش و زيارت را  بر ايشان فراهم اوريد.
50- نقاط ضعف آنان را براي ديگران بازگو نكنيد.
..................................................
کلمات قصار از مولی الموحدین علی بن ابی طالب علیه السلام.
1-بزرگ ترين نادانى ، نادانى انسان در كار نفس خودش است .

2- بزرگ ترين دانش ، خود شناسى است .

3- برترين خرد، شناسايى آدمى به نفس خود است ؛ پس هر كه خود را شناخت باخرد است ، و آنكه خود را نشناخت گمراه است .

4- زيرك كسى است كه خود را شناخت و كارهايش را خالص گردانيد.

5- عارف كسى است كه نفس خود را شناخت و آن را آزاد كرد و از هر چه كه دورش مى كند پاك گردانيد.

۶- معرفت نفس نافع ترين دو معرفت است (معرفت آفاق و معرفت انفس ، سنريهم آياتنا فى الآفاق و فى انفسهم .

7- در شگفتم از كسى كه گمشده خود را مى جويد و خودش را گم كرده و نمى جويد!

8- غايت معرفت اين است كه آدمى خود را بشناسد.

9- كسى كه از خود آگاهى ندارد، چگونه از ديگرى آگاهى مى يابد؟ 10 آنكه خود را شناخت ، به نهايت هر آگاهى و دانش رسيد

11- هر كه نفس خود را شناخت با آن مجاهده مى كند، و آنكه نشناخت آن را مهمل مى گذارد. 12

- خود شناسى ، سودمندترين شناسايى هاست .

13- آن كس كه به خود شناسى دست يافت به رستگارى بزرگ رسيده است . هر كس خود را شناخت پروردگارش را شناخت .

14- هر كس خود را شناخت پروردگارش را شناخت .

15- در شگفتم از كسى كه جاهل به خود است ، چگونه مى خواهد عارف به ربش شود

...................................................
جواب سلام را با عليک بده ،
جواب تشکر را با تواضع،
جواب کينه را با گذشت،
جواب بي مهري را با محبت،
جواب ترس را با جرأت،
جواب دروغ را با راستي،
جواب دشمني را با دوستي،
جواب زشتي را به زيبايي،
جواب توهم را به روشني،
جواب خشم را به صبوري،
جواب سرد را به گرمي،
جواب نامردي را با مردانگي،
جواب همدلي را با رازداري،
جواب پشتکار را با تشويق،
جواب اعتماد را بي ريا،
جواب بي تفاوت را با التفات،
جواب يکرنگي را با اطمينان،
جواب مسئوليت را با وجدان،
جواب حسادت را با اغماض،
جواب خواهش را بي غرور،
جواب دورنگي را با خلوص،
جواب بي ادب را با سکوت،
جواب نگاه مهربان را با لبخند،
جواب لبخند را با خنده،
جواب دلمرده را با اميد،
جواب منتظر را با نويد،
جواب گناه را با بخشش،
و جواب عشق را باعشق
هيچ وقت هيچ چيز و هيچ کس را بي جواب نگذار،
مطمئن باش هر جوابي بدهي ،يک روزي ، يک جوري ،
يک جايي به تو باز مي گردد
....................................................
انتظار یعنی :   انتظار یعنی با ادب بودن.

  انتظار یعنی کـنترل زبـان.

  انتظار یعنی راستگو بودن.

  انتظار یعنی نماز اول وقت.

  انتظار یعنی ایـمان داشتن.

  انتظار یعنی بخشنده بودن.

  انتظار یعنی بدگویی نکردن.

  انتظار یعنی امانت دار بودن.

  انتظار یعنی احترام گذاشتن.

  انتظار یعنی تهمت ناروا نزدن.

  انتظار یعنی امر بـه خـوبی ها.

  انتظار یعنی تقسیم مال با فقرا.

  انتظار یعنی همنوای قرآن بودن.

  انتظار یعنی قلب مهربان داشتن.

  انتظار یعنی صبر در هنگام خشم.

  انتظار یعنی همیشه با خـدا بـودن.

  انتظار یعنی در راه خدا جـهاد کردن.

  انتظار یعنی چشم از نامـحرم بستن.

  انتظار یعنی دیگران را مسخره نکردن.

  انتظار یعنی نـهی نمـودن از زشتـی ها.

  انتظار یعنی دیگران را تحقیر و کوچک نکردن.

  انتظار یعنی مثل علی و فاطمه زندگی کردن.

  انتظار یعنی ...
.......................................................
۱-           سوره ای كه به معنی به زانو درآمدن مردم در روز قیامت است ؟ جاثیه

2-           سوره ای كه یكی از علامات قیامت كبری است ؟ دخان

3-           سوره ای كه نام دیگر جنگ خندق است ؟ أحزاب

4-           سوره ای كه ملكه بلقیس اهل آن سرزمین بود ؟ سبأ

5-           سوره ای كه در آن درباره ماهیت ذات پاك خداوند اشاره ای شده است ؟ نور

6-           سوره ای كه در آن به یكی از حیوانات وحی شده است ؟ نحل

7-           سوره ای كه پیامبر خواندن آن را به زنان توصیه فرموده است ؟ نور

8-           سوره ای كه به نام موجودات زنده  نامرئی نام گذاری شده است ؟  جن

9-           سوره ای كه نامی از نام های خداست ؟ الرحمن

10-       سوره ای كه با نام یكی از صفات خدا نام گذاری شده است ؟  حمد

11-       سوره ای كه با نام یكی از فروع دین نام گذاری شده است ؟ حج

12-       سوره ای كه به نام یكی از میوه  ها نام گذاری شده است ؟  تین

13-       سوره ای كه با نام یكی از فلزات نام گذاری شده است ؟ حدید

14-       سوره ای كه دو بسم الله الرحمن الرحیم دارد؟ نمل

15-       سوره ای كه مادر سوره های قرآن است ؟ الفاتحه

16-       سوره ای كه عروس سوره های قرآن است ؟ الرحمن

17-       سوره ای كه أحسن القصص (بهترین قصه ها) است ؟ یوسف

18-       سوره ای كه تنها سوره به نام زن است ؟ مریم

19-       سوره ای كه قلب قرآن است ؟ یس

20-       سوره ای كه محل ملاقات موسی با خدا بود ؟ طور

21-       سوره ای كه در تمام آیه هایش لفظ جلاله «الله» وجود دارد ؟ مجادله

22-       سوره ای كه نام دیگرش إسراء می باشد ؟ بنی اسرائیل

23-       سوره ای كه كوچكترین سوره قرآن است ؟ كوثر

24-       سوره ای كه اولین سوره نازل شده  است؟ سوره علق

25-       سوره ای كه «آیة الكرسی» در آن سوره  می باشد ؟ بقره

26-       سوره ای كه تمام آیات آن با حرف « سین» پایان می پذیرد ؟ ناس

27-        سوره ای كه قرآن كریم در آن ، به دو نصف تقسیم می گردد ؟كهف

28-       سوره ای كه با نام دو پیامبر پایان می یابد ؟ أعلى

29-       سوره ای كه فضیلت آن برابر با ثلث قرآن است كدام است ؟ إخلاص

30-       سوره ای كه برای تلاوت كننده اش شفاعت می كند كدام است ؟ ألمُلك
.......................................................................
چهل گناه زبان


1.خبري را ندانسته گفتن
2.عيب جويي از ديگران
3.مسخره کردن
4.تهمت زدن
5.فاش کردن اسرار مردم
6.رنجاندن مومن
7.سرزنش بيجا
8.دروغ گفتن
9.وعده دروغ
10.قسم دروغ
11.شهادت ناحق
12.تحريف مسائل ديني
13.حکم ناحق
14.لعنت کردن مردم
15.طعنه زدن
16.دل شکستن
17.امر به منکر
18.نهي از معروف
19.بد خلقي
20.تصديق کفر و شرک
21.غيبت کردن
22.شايعه پراکني
23.به نام بد صدا زدن
24.تملق و چاپلوسي
25.با مکر و حيله سخن گفتن
26.مزاح زياد
27.زخم زبان زدن
28.آبرو ريزي
29.کبر در گفتار
30.اداي صداي کسي را درآوردن
31.بدعت در دين
32.اظهار بخل و حسد
33.بد زباني در معاشرت
34.خشونت در گفتار
35.فحش و ناسزا گفتن
36.سخن چيني کردن
37.نااميد کردن
38.شوخي با نامحرم
39.ريا در گفتار
40.فرياد زدن بيجا
....................................
هرکس به تماشایی رفتند به صحرایی
ما را که تو منظوری خاطر نرود جایی

یا چشم نمی‌بیند یا راه نمی‌دارد
هر کو به وجود خود دارد ز تو پروایی

دیوانه عشقت را جایی نظر افتادست
کانجا نتواند رفت اندیشه دانایی

گویند رفیقانم در عشق چه سر داری؟
گویم که سری دارم، درباخته در پایی

امید تو بیرون برد از دل همه امیدی
سودای تو خالی کرد از سر همه سودایی

زنهار نمی‌خواهم کز قتل امانم ده
تا سیرترت بینم یک لحظه مدارایی

دیوانه عشقت را جایی نظر افتادست
کانجا نتواند رفت اندیشه دانایی

من دست نخواهم برد الا به سر زلفت
گر دسترسی باشد یک روز به یغمایی

گویند تمنایی از دوست بکن سعدی
جز دوست نخواهم کرد، از دوست تمنایی
...........................................
بسيار سفر بايد، تا پخته شود خامي
صوفي نشود صافي، تا در نکشد جامي

گر پير مناجاتست، ور رند خرابتي است
هر کس قلمي رفتست، بر وي به سرانجامي

فردا که خلايق را، ديوان جزا باشد
هر کس عملي دارد، من گوش به انعامي

اي بلبل اگر نالي، من با تو هم آوازم
تو عشق گلي داري، من عشق گلندامي

سروي به لب جويي، گويند چه خوش باشد
آنان که نديدستند، سروي به لب بامي

روزي تن من بيني، قربان سر کويش
وين عيد نمي باشد، الا به هر ايامي

اي در دل ريش من، مهرت چو روان در تن
آخر ز دعا گويي، ياد آر به دشنامي

باشد که تو خود روزي، از ما خبري پرسي
ور نه که برد هيهات، از ما به تو پيغامي؟

گر چه شب مشتاقان، تاريک بود اما
نوميد نبايد بود، از روشني بامي

سعدي به لب دريا، دردانه کجا يابي؟
در کام نهنگان رو، گر مي طلبي کامي
............................................
همه عمر برندارم سر از این خمار مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی


تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد
دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی




چه حکایت از فراقت که نداشتم ولیکن
تو چو روی باز کردی در ماجرا ببستی


نظری به دوستان کن که هزار بار از آن به
که تحیتی نویسی و هدیتی فرستی




دل دردمند ما را که اسیر توست یارا
به وصال مرهمی نه چو به انتظار خستی


نه عجب که قلب دشمن شکنی به روز هیجا
تو که قلب دوستان را به مفارقت شکستی




برو ای فقیه دانا به خدای بخش ما را
تو و زهد و پارسایی من و عاشقی و مستی


دل هوشمند باید که به دلبری سپاری
که چو قبله ایت باشد به از آن که خود پرستی




چو زمام بخت و دولت نه به دست جهد باشد
چه کنند اگر زبونی نکنند و زیردستی


گله از فراق یاران و جفای روزگاران
نه طریق توست سعدی کم خویش گیر و رستی